Kamîran: ما با بازگشت به سره‌کانیه آغاز می‌کنیم. کاروانی که به تعویق افتاده بود، امروز روز آن است.

Ronahî: سیصد و هشتاد و یک خانواده که در اردوگاه سره‌کانیه اقامت دارند، امروز به سوی مناطق روستایی سره‌کانیه، تل‌تمر و زرگان برمی‌گردند. خانواده‌ها از دیروز وسایل و مبلمان خود را جمع و جور می‌کردند. امگین فرحان از روستای مریکسه گفت: «ما روزهای دردناکی را در اردوگاه‌ها گذراندیم.»

Ronahî: اما جاده باز نیست. به گفته محمود جمیل، سخنگوی کمیته آوارگان سره‌کانیه، در هشت اکتبر نیروهای ترکیه مانع ورود خانواده‌های کاروان چهارم به روستاهای مناخ، فیصلیه، دربو، کنهیر، سعید و حجاج شدند.

Ronahî: خبر جدید امروز هم این است: در شمال تل‌تمر، ارتش ترکیه جاده یکتا بین مناخ و کنهیر را با خاکریزهای خاکی بسته است. به گفته منابع محلی، مانع شدند که ساکنان به خانه و مزارع خود نزدیک شوند. این تنها گفته منابع محلی و کمیته است. در اخبار هیچ اعلامیه‌ای از طرف ترکیه وجود ندارد.

Kamîran: یعنی مناخ و کنهیر دو بار جلوی ما ظاهر می‌شوند: هم کاروان چهارم نتوانست وارد شود، هم حالا جاده بین آن دو بسته است.

Ronahî: در اقلیم کردستان، در بخش کویه استان هولێر، دو پهپاد به اردوگاه آزادی حمله کردند. پیش از این خانواده‌های اعضای حزب دموکرات کردستان ایران در این اردوگاه سکونت داشتند.

Ronahî: منابع بر سر عامل حمله توافق ندارند. یک منبع می‌گوید رژیم ایران است. منبع دیگری می‌گوید پهپادها ناشناس بودند و دود از محل مورد هدف بلند می‌شد. تا کنون خسارت‌های حمله مشخص نشده است.

Kamîran: برای کویه این حمله‌ای تک است، یا چیزی که مدام تکرار می‌شود؟

Ronahî: به گفته همان منبع، از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، ده‌ها حمله با پهپاد و موشک در اطراف کویه انجام شده است.

Kamîran: حالا به حسکه برمی‌گردیم. دستور امنیتی جدیدی وجود دارد که مستقیماً بر زندگی روزمره شهر تأثیر می‌گذارد.

Ronahî: اداره امنیت داخلی حسکه حمل سلاح و گشت‌زنی با سلاح‌های آشکار در داخل شهر را ممنوع کرد. شلیک سلاح نیز به هر دلیلی ممنوع است. طبق دستور، سلاح کسانی که این قاعده را نقض کنند ضبط خواهد شد و آن‌ها طبق قانون مورد بازخواست قرار خواهند گرفت.

Ronahî: در همان روز، شخصیت‌هایی از جوامع ارمنی و سوری در حسکه خواستار حفظ صلح داخلی شدند. طبق گزارش، تظاهراتی که از محله خیوران آغاز شد با تخریب اموال و سخنان تند همراه بود. اما در اعلامیه دستور این دو موضوع به هم مرتبط نشده است.

Kamîran: بنابراین ما فقط می‌توانیم بگوییم که هر دو در همان شهر و در همان زمان رخ داده‌اند. دلیل مستقیم دستور گفته نشده است.

Kamîran: دیروز روز یادبود بود. در واقع این دو رویداد هستند، اما تاریخشان یکی است: دوازده اکتبر، با فاصله دو سال.

Ronahî: هورین خلف، دبیرکل حزب سوریه آینده، در دوازده اکتبر دو هزار و نوزده در جاده بین‌المللی اموه‌چار جان خود را از دست داد. این در زمان حمله ترکیه به سره‌کانیه و تل‌ابیض رخ داد.

Ronahî: به گفته شورای دموکراتیک سوریه، کسانی که این کار را کردند مسلحان گروه‌های وابسته به ترکیه بودند. شورا در هفتمین سالگرد خواستار حسابرسی شد. در دریک نیز با حضور صدها نفر مراسمی برای یادبود او و فرهاد رمضان برگزار شد. نصرت دوکو، هم‌رییس حزب، در آنجا سخنرانی کرد.

Ronahî: دو سال پیش از آن، در همان روز، خبرنگار دلشاد ابیش و هوگر محمد در جاده حسکه و دیرالزور جان خود را از دست دادند. این در انفجار خودرویی بمب‌گذاری‌شده رخ داد که به داعش نسبت داده می‌شود. آن‌ها در زمان کارزار نیروهای دموکراتیک سوریه در مناطق روستایی دیرالزور در آنجا بودند. در قامشلو و کوبانی نیز از آن‌ها یاد شد.

Kamîran: بنابراین نام سره‌کانیه امروز دو بار می‌آید: یک بار در یادبود، یک بار هم در کاروان بازگشت.

Ronahî: در هولێر مجمع خاورمیانه دو هزار و بیست و شش آغاز شد. مجمع توسط مؤسسه مطالعات خاورمیانه سازماندهی شده و روز اول شش جلسه در آن برگزار شد.

Ronahî: الهام احمد، سیاستمدار کرد، در آنجا گفت که پس از سقوط رژیم اسد و تکمیل پیوستن نیروهای دموکراتیک سوریه به ارتش دولت، کشور وارد مرحله جدیدی شده است. به گفته او، این پیوستن ثبات را تقویت کرد، اما حقوق زنان و کردها را به عقب راند.

Kamîran: این گفته او در مورد زنان تنها مورد نیست. گزارش دیگری از امروز هم به همین موضوع می‌پردازد.

Ronahî: بله. طبق آن گزارش، پس از چهارده سال، زنان سوری در سیاست، اقتصاد، آموزش و امنیت به صورت سیستماتیک کنار گذاشته می‌شوند. گزارش می‌گوید زنان برای حفظ دستاوردهای خود در برابر این موضوع مبارزه می‌کنند.