Kamîran: Երեկ մենք խոսեցինք Թրամփի կողմից Իրանի առաջարկի մերժման մասին։ Այսօր պատասխանը Թեհրանից ստացվեց։

Ronahî: Իրանի արտաքին գործերի նախարար Աբբաս Արաղչին մի հարցազրույցում ասաց, որ Թեհրանը հարցնում է, թե ինչու է ԱՄՆ-ն մերժել առաջարկը։ Նրա խոսքով՝ այդ առաջարկը կարող էր կարգավորել Պարսից ծոցի և Հորմուզի նեղուցի իրավիճակը։ Արաղչին ասաց, որ Իրանը պատրաստ է և՛ բանակցությունների, և՛ պատերազմի։

Ronahî: Նա նաև ասաց, որ եթե ԱՄՆ-ն որոշիչ քայլեր կատարի, Իրանը պատրաստ է կրկին բացել Հորմուզի նեղուցը։

Kamîran: Այսինքն՝ Հորմուզի բացումը սեղանի վրա դրված քարտ է դառնում։

Ronahî: Թրամփն էլ այսօր ասաց, որ հաջորդ շաբաթ կարող է բանակցությունների նոր փուլ անցկացվել։ Սակայն նա ասաց՝ «Նրանք ուզում են համաձայնագիր ստորագրել, բայց ոչ այնպիսին, որ ես պատրաստ եմ ընդունել»։ Թրամփի խոսքով՝ այն, ինչ Իրանն այժմ առաջարկում է, կարող էր համաձայնեցվել դեռ մեկ տարի առաջ։

Ronahî: Տեղում նաև Իրանի ուժերը հայտնեցին, որ վերջին երկու օրերում տասնինը նավերի ճանապարհը փակել են։ Ըստ Իրանի ռազմական աղբյուրների՝ այդ նավերը փորձում էին անցնել Թեհրանի սահմանած ծովային երթուղուց դուրս։ Այս տեղեկությունը միայն Իրանի կողմից է, և մանրամասներ չեն տրվել՝ ոչ նավերի դրոշն է հայտնի, ոչ էլ՝ նրանցից ինչ է եղել։

Kamîran: Իրանից ևս մեկ լուր կա, այս անգամ դատարանից։

Ronahî: Մարդու իրավունքների HRANA կազմակերպությունը հայտնեց, որ Մեհբուբե Շաբանին՝ երեսուներեք տարեկան կինը, ձերբակալվել էր երկու հազար քսանվեց թվականի հունվարի ցույցերի ընթացքում։

Ronahî: Մաշհադի հեղափոխական դատարանի առաջին մասնաճյուղը նրան դատապարտել է մահապատժի՝ ընդդիմադիր խմբերում անդամակցելու մեղադրանքով։

Kamîran: Այս տեղեկությունը կազմակերպության զեկույցից է։ Իրանի պաշտոնյաները դատարանային գործի մասին որևէ բան ասե՞լ են։

Ronahî: Ոչ, լուրերում Իրանի պաշտոնական որևէ հայտարարություն չկա։ Ամբողջ տեղեկությունը հիմնված է այդ կազմակերպության զեկույցի վրա։

Ronahî: Եմենում, ըստ հութիներին կապված առողջապահության նախարարության՝ Թայզի նահանգի շուկայի վրա հարձակման հետևանքով յոթ մարդ զոհվել է, և քառասունը վիրավորվել։ Նախարարությունն ասում է՝ հարձակումը տեղի է ունեցել Մավիայի խաչմերուկում՝ խանութների վրա, և զոհերի թվում երեխաներ էլ կան։

Kamîran: Իսկ մյուս կողմը դա ինչպե՞ս է նկարագրում։

Ronahî: Եմենի կենտրոնական կառավարությունն ասում է՝ նույն տեղում նպատակ է դարձրել հութիների ռազմական ճամբարը և տրանսպորտային միջոցները։ Այսինքն՝ նույն դեպքի համար կան երկու տարբեր նկարագրություններ՝ մեկը խոսում է շուկայի մասին, մյուսը՝ ռազմական թիրախի։ Այս երկու նկարագրությունները միմյանցից անկախ չեն հաստատվել։

Kamîran: Այն դեպքը, որ երեկ Գիրքե Լեգեի ուսանողները բարձրաձայնեցին, այսօր ավելի մեծ ծավալ ստացավ, և հիմա ընտանիքներն էլ միացել են։

Ronahî: Բնակիչներն ու ուսանողներն ասում են՝ չեն ընդունում Սիրիայի կրթության նախարարության որոշումը, որով շաբաթական քրդերենի դասերը սահմանափակվում են երեք ժամով։ Աղջիկ-ուսանողներն ասում են՝ այս սահմանափակումը ազդում է նրանց հաջողության վրա, և ուզում են, որ նախարարությունը վերանայի որոշումը։

Ronahî: Ջիհան Մուսթաֆա անունով մայրն ասաց՝ «Մենք արաբերենի դեմ չենք, բայց շատ երեխաներ քրդերենով են սովորում, և այս որոշումը կազդի նրանց ապագայի վրա»։

Kamîran: Եվ խնդիրը միայն դպրոցները չեն։

Ronahî: Ճիշտ է։ Ռոժավայի համալսարանի ղեկավարությունը ևս հայտարարություն տարածեց։ Ղեկավարությունն ասում է՝ պնդում է ակադեմիական ինքնավարության և մայրենի լեզվով սովորելու իրավունքի վրա։ Հայտարարության համաձայն՝ Սիրիայի կրթության և գիտական հետազոտությունների նախարարության հետ ինտեգրման երկխոսությունը պետք է ընթանա ժողովրդավարության և թափանցիկության հիմքով։

Ronahî: Այժմ հազար երեք հարյուր հիսուն ընտանիք Ալեպպոյի գյուղական Շեհբայի տարածքից ապրում են Ջեզիրեում և Քոբանեում։ Այս ընտանիքները մի քանի ալիքներով են տեղահանվել՝ երկու հազար տասներեք, երկու հազար տասնութ և երկու հազար քսանչորս թվականներին։ Նրանց տեղավորելու համար ինը դպրոց և չորս կենտրոն են հատկացվել։

Ronahî: Ընտանիքներն ասում են՝ ուզում են վերադառնալ, բայց քանի դեռ անվտանգություն չկա, չեն վերադառնա։ Նրանց խոսքով՝ դրա պատճառը Թուրքիային կապված զինված խմբերի ներկայությունն է տարածքում։

Kamîran: Այսինքն՝ տները այնտեղ են, բայց ճանապարհը դեռ փակ է։ Բնակարանի և հողի հարցն այսօր ևս մեկ լուրով է առաջ գալիս։

Ronahî: Այո։ Human Rights Watch-ը զգուշացրեց, որ Սիրիայի ժամանակավոր կառավարությունը միլիարդավոր դոլարների վերակառուցման համաձայնագրեր է ստորագրում, բայց չկա իրավական շրջանակ, որը պաշտպանի բնակիչների իրավունքները և ապահովի նրանց մասնակցությունը իրենց բնակարանների և հողի վերաբերյալ որոշումներում։ Կազմակերպությունը կառավարությունից, դոնորներից և ներդրողներից պահանջեց ստեղծել այդ երաշխիքները։