Ronahî: Gisteren is het nieuwe schooljaar in Syrië begonnen, en sinds die dag zijn er acties in de meeste scholen van Qamişlo. Scholieren verwerpen het besluit van het ministerie van Onderwijs van de overgangsregering, het besluit dat slechts drie uur per week bestemt voor het leren van het Koerdisch. Dat besluit is genomen op zevenentwintig augustus.

Ronahî: Vandaag hebben de acties zich ook uitgebreid naar Kobanê. In het district Şêran hebben leraren, scholieren en families een verklaring afgelegd; de verklaring is in het Koerdisch voorgelezen door Alya Mistefa en in het Arabisch door Emel Xelîl.

Kamîran: Dus dit is niet langer alleen iets van Qamişlo — dezelfde eis, in twee regio’s, op dezelfde twee dagen.

Ronahî: Juist. En hun eis is niet alleen meer uren. Een jonge vrouw, Hebûn Şikrî, zegt dat beperking onaanvaardbaar is en dat het Koerdisch een officiële taal van Syrië moet worden. Ook in Çilaxa zeiden jonge vrouwen dat ze niet accepteren dat de moedertaal op school als een vreemde taal wordt geleerd.

Kamîran: Gisteren spraken we ook over deze demonstraties. Is er tot nu toe een reactie van het ministerie gekomen?

Ronahî: In onze rapporten van vandaag is er geen nieuwe houding van het ministerie te vinden — we horen alleen de stemmen van scholieren, leraren en families. Dat betekent dat we tot nu toe slechts één kant van dit debat horen.

Kamîran: Laten we nu naar Zuid-Koerdistan gaan. Vanochtend vroeg heeft er in de regio Silêmanî een aanval plaatsgevonden.

Ronahî: Ja. Volgens de informatie hebben om vier uur vijftig ’s ochtends drie zelfmoorddrones het kamp van de Vereniging van Koerdische Arbeiders in Sûrdaş aangevallen. Enkele huizen zijn uitgebrand, maar er zijn geen doden of gewonden gevallen. De aanval is uitgevoerd door Iraanse strijdkrachten.

Ronahî: Volgens de gegevens van de Vereniging is dit sinds het begin van de oorlog tussen Iran en Amerika niet de eerste aanval op hun locaties.

Kamîran: Dat drie drones een dergelijk kamp raken en er geen menselijke schade ontstaat, is ook iets belangrijks dat we moeten verduidelijken.

Ronahî: Inderdaad, de schade is alleen materieel. En we moeten erbij zeggen dat deze informatie afkomstig is van de Vereniging en lokale bronnen — tot nu toe hebben we geen officiële verklaring van Teheran in handen.

Ronahî: In het kamp van Serêkaniyê is vandaag een ander beeld te zien: bijna zeshonderd negenentachtig families, dat wil zeggen bijna zevenduizend mensen, breken hun tenten af.

Ronahî: Vrachtwagens zijn naar het kamp gekomen, bezittingen worden ingeladen, en morgen vertrekt het tweede konvooi terug naar Serêkaniyê en de omliggende dorpen. Het Comité van Ontheemden uit Serêkaniyê zegt dat er van de provincie en de regio veiligheidsgaranties zijn gegeven.

Kamîran: Zevenduizend mensen in één konvooi — na al die jaren is dit een grote terugkeer.

Ronahî: En dit is de tweede terugkeer, wat betekent dat er al eerder een konvooi is vertrokken. In ons rapport wordt niet vermeld hoeveel families nog in het kamp verblijven.

Kamîran: Tegelijkertijd is er ook een bestuurlijke wijziging in Serêkaniyê en Qamişlo, is het niet?

Ronahî: Ja. De gouverneur van Hesekê, Nûredîn Ehmed, heeft vandaag twee besluiten genomen en heeft de tijdelijke bestuurskantoren van de raden van deze twee steden opgericht. Bij besluit zevenhonderd vijfendertig is Berîn Samî El Mihemed aangewezen als hoofd van het kantoor van Qamişlo en Mihemed Cuma Sakir als zijn plaatsvervanger.

Kamîran: Ook in Zuid-Syrië was er maandag beweging.

Ronahî: Israëlische troepen zijn met drie militaire voertuigen en infanteristen het dorp Trenceh in het noorden van de provincie Quneytra binnengegaan. Volgens onze correspondent zijn tijdens de operatie rookgranaten tussen de huizen van burgers gebruikt. Er is geen burgerlijke schade gemeld, en tegelijkertijd is het aantal dronevluchten in het gebied toegenomen.

Kamîran: En in dezelfde provincie zijn ook de families van gevangenen de straat opgegaan.

Ronahî: Ja, voor de basis van UNDOF. Families uit Quneytra, Dera en het westelijke platteland van Damascus hebben deelgenomen, foto’s van hun gevangenen in de Israëlische gevangenissen meegenomen en de Verenigde Naties gevraagd om actie te ondernemen voor hun vrijlating.

Ronahî: In de afgelopen vierentwintig uur hebben zich drie schietpartijen voorgedaan op het platteland van Hemayê. Twee mensen hebben het leven verloren en drie personen zijn gewond geraakt. Gewapende mannen op motorfietsen en met bedekte gezichten hebben deze aanvallen uitgevoerd.

Ronahî: In één incident zijn twee broers, Elî Derdarî en Muhsên Derdarî, tijdens het bewaken van de vijgenboomgaard beschoten. Het gebeurde tussen de dorpen Zor Beirîn en Xirbet El Camî ten westen van Misyaf.

Kamîran: En in dezelfde omgeving, rond Misyaf, is er nog een incident.

Ronahî: Ja, vanochtend vroeg is het lichaam van een jongeman genaamd Ğeyas Newfel Silêman gevonden op zijn kippenwei, ongeveer twee kilometer ten oosten van het dorp Kefer Kemrayê. De reden van de dood is nog onbekend.

Kamîran: Drie incidenten op één dag in hetzelfde platteland — dat wijst meer op een wereld zonder veiligheid dan op iets anders.

Kamîran: En we sluiten af met een economisch onderwerp dat deze dagen in Syrië wordt besproken.

Ronahî: Het ministerie van Financiën heeft het rapport over de uitvoering van de staatsbegroting voor het eerste halfjaar van tweeduizend zesentwintig gepubliceerd, en dat rapport heeft een brede discussie geopend in economische en academische kringen.

Ronahî: De belangrijkste vragen gaan over de relatie tussen de staatsbegroting en het Soevereiniteitsfonds: hoeveel geld en eigendommen beheert dat fonds, en hoe verantwoordelijk en open is het tegenover het publiek.

Kamîran: Dus de vraag is niet wat het fonds doet, de vraag is dat niemand weet hoeveel het in handen heeft.

Ronahî: Juist, dat is het centrale punt van de discussie. En in deze rapporten wordt geen officieel cijfer gegeven voor de waardering van die activa.