Kamîran: دیروز از رد پیشنهاد ایران از سوی ترامپ گفتیم. امروز پاسخ از تهران آمد.

Ronahî: وزیر خارجهٔ ایران، عباس عراقچی، در مصاحبه‌ای گفت تهران می‌پرسد چرا آمریکا پیشنهادی را رد کرد که به گفتهٔ او می‌توانست وضعیت خلیج فارس و تنگهٔ هرمز را عادی کند. عراقچی گفت ایران هم برای مذاکره آماده است و هم برای جنگ.

Ronahî: او همچنین گفت اگر آمریکا گام‌های مشخص بردارد، ایران آماده است تنگهٔ هرمز را دوباره باز کند.

Kamîran: یعنی باز کردن هرمز به‌عنوان برگ سر میز مطرح شده است.

Ronahî: ترامپ هم امروز گفت ممکن است هفتهٔ آینده دور جدیدی از مذاکرات برگزار شود، اما گفت: «آنها می‌خواهند توافق امضا کنند، ولی نه از نوعی که من آمادهٔ پذیرشش باشم.» به گفتهٔ ترامپ، چیزی که ایران اکنون پیشنهاد می‌کند همان است که می‌شد یک سال پیش بر سر آن به توافق رسید.

Ronahî: در صحنه هم نیروهای ایران اعلام کردند در دو روز گذشته مسیر نوزده کشتی را بسته‌اند. به گفتهٔ منابع نظامی ایران، این کشتی‌ها تلاش می‌کردند خارج از مسیر کشتیرانی تعیین‌شده توسط تهران عبور کنند. این اطلاعات تنها از سوی ایران ارائه شده و جزئیاتی منتشر نشده: نه پرچم کشتی‌ها مشخص است و نه سرنوشت آنها.

Kamîran: از ایران خبر دیگری هم هست، این بار از دادگاه.

Ronahî: سازمان حقوق بشر هرانا اعلام کرد محبوبه شعبانی، زن سی و سه ساله، در اعتراضات دی دو هزار و بیست و شش بازداشت شده بود.

Ronahî: شعبهٔ یکم دادگاه انقلاب مشهد به اتهام عضویت در گروه‌های مخالف، حکم اعدام شعبانی را صادر کرد.

Kamîran: این خبر از گزارش یک سازمان می‌آید. آیا مقامات ایران چیزی دربارهٔ پرونده گفته‌اند؟

Ronahî: نه، در اخبار هیچ بیانیهٔ رسمی از ایران منتشر نشده. همهٔ اطلاعات بر اساس گزارش همان سازمان است.

Ronahî: در یمن، به گفتهٔ وزارت بهداشت وابسته به حوثی‌ها، در حمله‌ای به بازاری در استان تعز هفت نفر جان باختند و چهل نفر زخمی شدند. وزارتخانه می‌گوید حمله در تقاطع مأویا به مغازه‌ها زده شد و کودکان هم در میان قربانیان هستند.

Kamîran: و طرف دیگر این رویداد را چگونه روایت می‌کند؟

Ronahî: دولت مرکزی یمن می‌گوید همان محل را اردوگاه نظامی و خودروهای حوثی‌ها هدف قرار داده است. یعنی برای یک رویداد دو روایت متفاوت وجود دارد: یکی از بازار می‌گوید و دیگری از هدف نظامی. هیچ‌کدام از این دو روایت به طور مستقل تأیید نشده است.

Kamîran: اعتراضی که دیروز دانش‌آموزان گرک لگ آوردند امروز بزرگ‌تر شد و حالا خانواده‌ها هم پیوسته‌اند.

Ronahî: ساکنان و دانش‌آموزان می‌گویند تصمیم وزارت آموزش سوریه را نمی‌پذیرند که درس‌های کردی را به سه ساعت در هفته محدود می‌کند. دختران دانش‌آموز می‌گویند این محدودیت بر موفقیت آنها تأثیر می‌گذارد و از وزارت می‌خواهند تصمیم را بازنگری کند.

Ronahî: مادری به نام جهان مصطفی گفت: «ما با زبان عربی مخالف نیستیم، اما بسیاری از کودکان به زبان کردی درس می‌خوانند و این تصمیم بر آیندهٔ آنها تأثیر خواهد گذاشت.»

Kamîran: و موضوع فقط مدرسه‌ها نیست.

Ronahî: درست است. مدیریت دانشگاه روژآوا هم بیانیه‌ای منتشر کرد. مدیریت می‌گوید بر استقلال دانشگاهی و حق تحصیل به زبان مادری پافشاری می‌کند. به گفتهٔ بیانیه، گفت‌وگوی ادغام با وزارت آموزش و پژوهش‌های علمی سوریه باید بر پایهٔ دموکراسی و شفافیت پیش برود.

Ronahî: اکنون هزار و سیصد و پنجاه خانواده از منطقهٔ شهبا در حومهٔ حلب در جزیره و کوبانی زندگی می‌کنند. این خانواده‌ها در چند موج کوچ کرده‌اند: در سال‌های دو هزار و سیزده، دو هزار و هجده و دو هزار و بیست و چهار. برای اسکان آنها نه مدرسه و چهار مرکز اختصاص یافته است.

Ronahî: خانواده‌ها می‌گویند می‌خواهند بازگردند، اما تا وقتی امنیت نباشد برنمی‌گردند. به گفتهٔ آنها، دلیل این موضوع وجود گروه‌های مسلح وابسته به ترکیه در منطقه است.

Kamîran: یعنی خانه‌ها آنجا هستند، اما راه هنوز بسته است. موضوع خانه و زمین امروز در خبر دیگری هم برجسته شده است.

Ronahî: بله. دیده‌بان حقوق بشر هشدار داد دولت موقت سوریه قراردادهای بازسازی چند میلیارد دلاری امضا می‌کند، اما چارچوب قانونی‌ای وجود ندارد که حقوق ساکنان را حفظ کند و مشارکت آنها در تصمیم‌گیری دربارهٔ خانه و زمینشان را تضمین نماید. سازمان از دولت، اهداکنندگان و سرمایه‌گذاران خواست این تضمین‌ها را ایجاد کنند.